Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny oraz klasztor oo. Franciszkanów w Gródku Jagiellońskim, obecnie klasztor studytów w Gródku – kompleks budynków obejmujący kościół i klasztor należący obecnie do greckokatolickiego zgromadzenia studytów, mieszczący się w Gródku w obwodzie lwowskim.
Historia Istnienie klasztoru w tym miejscu zostało odnotowane po raz pierwszy w II poł. XIV w. jako jeden z pięciu klasztorów wikarii ruskiej. W 1389 król Władysław II Jagiełło nadał miastu prawo magdeburskie, zastępując prawo ruskie. Formalnie klasztor został ufundowany przez Jagiełłę w 1429.
W 1592 murowany kościół franciszkanów został konsekrowany przez arcybiskupa Jana Dymitra Solikowskiego. Z kolei z 1717 pochodzi wiadomość świadcząca o tym, że klasztor był wówczas nadal drewniany. Murowany budynek powstał później, ale jeszcze w XVIII w. Po likwidacji klasztoru w 1782 przez władze austriackie klasztornicy przenieśli się do Horyńca na Roztoczu. W budynku kościoła zorganizowano magazyny wojskowe, a w budynku klasztoru koszary. Podobną funkcję budynki pełniły w okresie międzywojennym (wówczas klasztor pełnił rolę koszarów Wojska Polskiego) i później do lat 80. XX w. (jako koszary armii sowieckiej).