mały|Herb Dynastii Oldenburgów. mały|Król Szwecji, Adolf Fryderyk. Oldenburgowie – dynastia pochodzenia niemieckiego, panująca w Oldenburgu, Inflantach, księstwach Szlezwiku-Holsztynu oraz krajach skandynawskich Danii, Norwegii i Szwecji. Boczne linie panowały także w Rosji (dynastia Romanowów-Holstein-Gottorp) oraz w Grecji i Zjednoczonym Królestwie, poprzez Glücksburgów.

Dzieje Założycielem dynastii był Egilmar I (zm. 1108). Jego wnuk Chrystian (zm. 1167) był pierwszym hrabią Oldenburga.

Linia główna W 1448 r. hrabia Chrystian VI został królem Danii i Norwegii jako Chrystian I (1426–1481). Hrabstwo Oldenburga przejął jego młodszy brat Gerhard VI (zm. 1500). Linia od niego się wywodząca wygasła w 1667 r., a Oldenburg przejęli królowie Danii.

Oldenburgowie z głównej linii (potomkowie Chrystiana I) panowali również w Szwecji w latach 1497–1521 (z przerwami). Ostatecznie tron w Sztokholmie utracili na rzecz Wazów. W latach 1667–1773 rządzili w hrabstwie Oldenburga. W 1814 r. utracili Norwegię na rzecz Szwecji.

Główna linia Oldenburgów wygasła w 1863 r. na królu Fryderyku VII. Tron duński przeszedł na młodszą linię Holstein-Sonderburg-Glücksburg.