Tradycja Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich utożsamia mężczyznę z wizji Nefiego z Kolumbem od wielu dekad. Opinię takową wyraził starszy Orson Pratt w przypisie do wydania Księgi Mormona z 1879. Szybko utrwaliła się ona wśród mormońskiego przywództwa, wraz z dalszymi, wywiedzionymi z niej naukami. Umieszczono Kolumba obok ojców-założycieli Stanów Zjednoczonych jako mężczyznę natchnionego przez Boga. Podróże i odkrycia Kolumba miały w tym ujęciu przygotować kontynent amerykański do stania się miejscem godnym przywrócenia Ewangelii Jezusa Chrystusa w ostatniej dyspensacji. Miały też położyć podwaliny pod przyszłą mesjańską rolę Stanów Zjednoczonych, kraju wolnego ludu wspomnianego w czwartym wersecie dwudziestego pierwszego rozdziału 3. Księgi Nefiego.
Mormońska apologetyka wskazuje na fakt, że Kolumb również przypisywał swoim wyprawom wydźwięk religijny, inspirując się przy tym chociażby średniowieczną eschatologią oraz swoiście odczytywanymi fragmentami Biblii.
Przypisy
Kategoria:Krzysztof Kolumb Kategoria:Księga Mormona