Zgodnie bowiem ze starotestamentalną Księgą Powtórzonego Prawa Żydzi mogli spożywać jedynie gatunki ptaków uznane za czyste, wobec których dokonano prawidłowego uboju rytualnego. Lehi, w mormońskiej perspektywie posiadacz kapłaństwa Melchizedeka, mógł takiego uboju dokonywać.
Odwoływano się do ptaków w apologetycznych próbach umiejscowienia kultur opisywanych w Księdze Mormona w kontekście historycznym. Odnosząc się do obecnych w mormońskim dyskursie intelektualnym spekulacji o związkach Jeredytów z Sumerami, zauważono, że w kulturze sumeryjskiej występowali myśliwi polujący na ptaki przy pomocy sieci. Łączono ten fakt ze wspomnianym wyżej wersetem drugim drugiego rozdziału Księgi Etera. Na ten sam ustęp powołano się, wskazując, że przedstawienia ptaków odnaleziono przynajmniej w jednym olmeckim stanowisku archeologicznym. Wychodząc od wspomnianego wyżej ustępu o Chrystusie gromadzącym swój lud niczym kokosz gromadząca swoje pisklęta zastanawiano się również, czy Nefici znali i wykorzystywali kurczaki. Przyznawano, że mogli rozumieć tę metaforę bez znajomości konkretnego ptaka.