Jadwiga Czarnecka (ur. 27 września 1914 w Łodzi, zm. 9 stycznia 2008 w Warszawie) – polska bibliotekarka.

Życiorys Urodziła się w 1914 r. w rodzinie robotniczej Franciszka i Marianny z Proznerów. Po śmierci ojca w 1916 r. matka przeniosła się z Łodzi do Warszawy. Tu w 1929 r. Jadwiga ukończyła 7-klasową szkołę powszechną i podjęła naukę w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim Katolickiego Związku Polek, które ukończyła w 1934 r., otrzymując dyplom, uprawniający do nauczania w szkołach powszechnych. Nie pracowała jednak w szkolnictwie. W 1935 r. podjęła naukę w prywatnej Jednorocznej Koedukacyjnej Szkole Bibliotekarskiej Zarządu Miejskiego m. st. Warszawy, prowadzonej przez Bibliotekę Publiczną m.st. Warszawy. W latach 1957–1961 uzupełniła wykształcenie bibliotekarskie, studiując na Uniwersytecie Warszawskim. Tytuł magistra bibliotekoznawstwa otrzymała w 1961 r. na podstawie rozprawy Bibliografia pracy kulturalno-oświatowej 1932–1939. Pracę zawodową podjęła 1 września 1935 r. w Poradni Bibliotecznej Warszawskiego Koła Związku Bibliotekarzy Polskich, którą kierowała znana bibliotekarka i propagatorka czytelnictwa Wanda Dąbrowska. J. Czarnecka pracowała jako bibliotekarka i jednocześnie sekretarka wydawnictw Poradni, w tym „Przewodnika Literackiego i Naukowego”, który ukazywał się cyklicznie od 1935 r.