Od początku 1904 roku do wiosny 1905 on napisał swoje pierwsze opowiadania «Chutorzaneczka», «Za paszportem», «Marusia», «Matka», «Dziad Omelko», które nie przyjęli w czasopiśmie «Starowina Kijowska» (), natomiast opublikowali w gazetach «Nowa wspólnota» () i «Rada» («Рада») w 1906 roku.

W tych i następnych utworach pisarz przenikliwie opisywał życie biednych bezprawnych chłopów ukraińskich w Imperium Rosyjskim, tragedię rozwarstwienia klasowego, gnębienia nacjonalnego i próżnego starania chłopów o ziemię, wolność, demokrację i edukację. Niektóre opowiadania są autobiograficzne: «Za paszportem», «Marusia», «Matka», «Dziad Omelko», «Nie ma mamusi», «Jazda do jamy!», «Co by ze mnie było» i «Uczeń». Bohater tego opowiadania, zdolny Mykołka, zmuszony jest porzucić naukę i wodzić ślepego żebraka. Prawie dokumentalnymi są opowiadania więzienne «Na obczyźnie», «We więzieniu» i «W szponach człowieka», napisane na podstawie własnych doświadczeń. Tesłenko krytycznie patrzył na duchowieństwo prawosławne. W opowiadaniach «Miłość do bliźniego» i «U schimnika» on satyrycznie sportretował popów, którym są cudze interesy prostego ludu ukraińskiego.