Po kryzysie przysięgowym, od 17 lipca do 25 listopada 1917 był internowany w Szczypiornie. Od 26 listopada tego roku do 4 kwietnia 1918 posiadał przydział w baonie rekrutacji i szkolenia podoficerów Polskiej Siły Zbrojnej. Za czyny męstwa został później odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy i trzykrotnie Krzyżem Walecznych. Ponadto otrzymał Krzyż Niepodległości.
Od 1919, w stopniu podchorążego, pełnił służbę w Szkole Podchorążych w Warszawie na stanowisku oficera kompanii, a w 1921 jako podporucznik na stanowisku oficera klasy 1/41. W latach 1920–1921 uzupełnił wyksztalcenie ogólne do 6 klas. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2814. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 5 pułk piechoty Legionów. Później został przeniesiony do 33 pułku piechoty w Łomży i przydzielony do Powiatowej Komendu Uzupełnień Modlin na stanowisko oficera instrukcyjnego. W listopadzie 1923 został przydzielony do 33 pp. W 1928 służył w 22 pułku piechoty w Siedlcach. Z dniem 20 września 1928 został przydzielony na XII trzymiesięczny normalny kurs w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu. 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień kapitana w korpusie oficerów piechoty i 14. lokatą.