Roman Pijanowski (ur. 6 marca 1921 w Warszawie, zm. 12 lipca 1993 tamże) – polski działacz sportowy, prezes Polskiego Związku Motorowego w latach 1956–1989.
Życiorys Syn Romana i Bronisławy. W wieku 16 lat uzyskał prawo jazdy. Uczęszczał do I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, w 1938 roku zdał maturę, a latem odbył służbę w junackich hufcach pracy. W 1939 roku ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy w Równem.
Podczas II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej jako dowódca plutonu ciężkich karabinów maszynowych. Działał w konspiracji AK pod pseudonimem „Oksza” i uczestniczył w powstaniu warszawskim w batalionie „Ruczaj”. Po upadku powstania został osadzony w obozie jenieckim w Lubece.
Po zakończeniu wojny podjął studia na Politechnice Łódzkiej. Zakończył je w 1947 roku uzyskaniem tytułu inżyniera mechanika. Następnie podjął pracę w przemyśle motoryzacyjnym, obejmując takie stanowiska, jak dyrektor ekonomiczny Warszawskiej Fabryki Motocykli, zastępca dyrektora Fabryki Samochodów Osobowych i główny inżynier Zjednoczenia Przemysłu Motoryzacyjnego.