Po śmierci matki, 24 lutego 1920 Mariantonia była wspierana we wszystkich potrzebach przez wiele osób, zwłaszcza przez siostry reparatorki i proboszcza. Miała zapewnioną stałą obecność starszej kobiety, która się nią opiekowała. Mieszkańcy św. Andrzeja przynosili jej jedzenie, którym dzieliła się z potrzebującymi.
Kiedy zmarła 27 maja 1953 w wieku 78 lat, patrząc na krucyfiks i wymawiając święte imię Jezusa i Maryi, ówczesny proboszcz, ks. Andrea Samà, zanotował na marginesie aktu zgonu: "zmarła w poczuciu świętości". Jej pogrzeb był jak procesja. Na jej grobie widnieje napis: "Żyła tylko dla miłości, cierpiała przez sześćdziesiąt lat z miłości, oczyściła się w miłości, teraz z nieba wskazuje wszystkim drogę miłości".
3 sierpnia 2003 doczesne szczątki Mariantonii zostały przeniesione z cmentarza do kościoła parafialnego w obecności księdza prałata Antonio Cantisaniego, duchowieństwa wikariatu i wielu wiernych.
Beatyfikacja 18 grudnia 2017 papież Franciszek podpisał dekret o heroiczności jej cnót, zaś 10 lipca 2020 upoważnił Kongregację do ogłoszenia dekretu dotyczącego cudu, co otworzyło drogę do jej beatyfikacji. 3 października 2021 razem z Gaetaną Tolomeo została beatyfikowana i wpisana w poczet błogosławionych.
Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 27 maja.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1953 Kategoria:Włoscy błogosławieni katoliccy Kategoria:Beatyfikowani przez Franciszka