Morfologia Owocniki Jednoroczne, zazwyczaj wyrastające pojedynczo. Mają średnicę 2–12 mm, kształt poduszeczkowaty lub tarczowaty, czasami są osadzone na krótkim trzonku. Górna powierzchnia świeżych owocników jest żółta, po wyschnięciu pomarańczowa, dolna jest biała. Cechy mikroskopowe Strzępki szkliste ze sprzążkami, o szerokości 1,7–2,5 μm. Brak cystyd. Podstawki widełkowate z dwoma sterygmami, o wymiarach (15–)31,2–62,4 × 3,1–4,2 (–5,2) μm (wraz ze sterygmą). Bazydiospory eliptyczne, nieco kiełbaskowate, szkliste z ziarnistą zawartością, 20,8–27,0 (–29,1) × 6,2–8,3 (–10,4) μm, Q = 2,99. W dojrzałych bazydiosporach jest od 3 do 7 przegród. Czasami tworzą się zarodniki wtórne. Gatunki podobne Łzawniczka kustrzebkowata makroskopowo przypomina niektóre workowce. Do jej prawidłowej identyfikacji niezbędne jest badanie mikroskopowe. Podobne są łzawniczka korzeniasta (Ditiola radicata) i Ditiola haasii, ale mają mniejsze owocniki i zarodniki mające tylko od 1 do 3 przegród.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Łzawniczka kustrzebkowata · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.