oraz ze zbiornikiem przeciwpożarowym.
Ulicą na całej długości przebiegało torowisko tramwajowe.
II wojna światowa W wyniku działań wojennych prowadzonych podczas oblężenia Wrocławia w 1945 r. zniszczeniu uległa znaczna część zabudowy ulicy gen. Jana Henryka Dąbrowskiego, szczególnie jej południowego odcinka między ulicą Tadeusza Kościuszki a ulicą Stanisława Małachowskiego oraz powiązanych z nią ulic. Na części wolnych terenów po zniszczonych budynkach zbudowano w okresie powojennym budynki mieszkalne. W części północnej ulicy pozostały ówcześnie dwie niezabudowane przestrzenie w jej pierzejach.
Okres 1945–1990 Po II wojnie światowej (już w 1945 r.) na wolnym terenie w kwartale ulic: Dworcowej, Stanisława Małachowskiego, gen. Jana Henryka Dąbrowskiego oraz drogi przypisanej do placu Konstytucji 3 Maja urządzono dworzec autobusowy – Centralny Dworzec PKS, z wjazdem dla autobusów na plac manewrowy i perony pasażerskie z ulicy Dworcowej a pawilonem dworcowym przy ulicy gen. Henryka Dąbrowskiego. Zlikwidowano wówczas ostatecznie plac, który przed tą likwidacją miał formę zazielenionego skweru ze zbiornikiem przeciwpożarowym pośrodku i fontanną. W 1994 r.