Aruna – teozoficzny dramat autorstwa Jerzego Hulewicza napisany w 1922 rokuJerzy Malinowski, Jerzy Hulewicz, Melchior Wańkowicz i cenzura krakowska, w: Pamiętnik Teatralny, nr 2/1983, s. 268-271, ISSN 0031-0522.
Treść Dramat stanowi próbę objaśnienia słów Jezusa Chrystusa z Ewangelii św. Jana (9.39): przyszedłem na ten świat, aby ci, którzy nie widzą, widzieli, a którzy widzą, ślepymi się stali. Hulewicz w swojej interpretacji odwołał się do filozofii hinduskiej. Głównymi bohaterami są Aruna (w mitologii: wedyjska personifikacja świtu), oślepiona w pracowni przez Profesora oraz Jan (jej narzeczony), który jest desygnowany na następcę Profesora na jego katedrze. Również Jan z czasem utracił wzrok i po śmierci połączył się z Aruną. Hulewicz przeciwstawia w swoim dziele widzenie wewnętrzne nauce doświadczalnej, a miłości fizycznej, mityczne zaślubiny.