Morfologia Owocniki Kapelusz o średnicy 1–3 (4) cm i podwiniętym brzegu. Powierzchnia żółta lub cytrynowożółta, początkowo brodawkowata, później guzowata, śliska. Młode owocniki z białą osłoną. Trzon cylindryczny lub stożkowaty, szerszy u góry, często nieregularny i rozgałęziony, biały. U podstawy dobrze rozwinięta grzybnia. Miąższ o galaretowatej konsystencji, żółtawy, w trzonie jaśniejszy, w smaku łagodny. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników bladożółty. Zarodniki 3,8–6,2 × 7,8–12,2 µm, eliptyczne, jednokomórkowe lub dwukomórkowe, przeważnie zakrzywione lub nierównoboczne. W strzępkach obecne sprzążki.
Występowanie Łzawniczka kustrzebkowata występuje w Ameryce Północnej i Południowej, Europie, Azji, Oceanii i Australii. Najwięcej stanowisk podano w Europie, zwłaszcza na Półwyspie Skandynawskim. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 5 stanowisk. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E– gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Grzyb nadrzewny, saprotrof. Występuje w lasach iglastych na martwym drewnie. W Polsce notowany od maja do lipca na świerku pospolitym i korzeniach sosny, w Niemczech także na drewnie liściastym (topola osika).
Przypisy
Kategoria:Łzawnikowate Kategoria:Mykobiota Polski