Od XVIII wieku obronne mury oraz bramy traciły na znaczeniu obronnym. W drugiej połowie XIX wieku postanowiono wykuć w bramie przejście dla pieszych. W 1866 roku kronprinz Fryderyk III odwiedził Oleśnicę. Miał wówczas zwiedzić bramę i wyraził życzenie, aby nie dokonywano jej rozbiórki. W 1868 roku, w związku z rosnącymi problemami z transportem towarów, rozebrano trzy bramy miejskie, lecz nie Wrocławską. Nie została ona rozebrana, ponieważ podmokłe tereny znajdujące się wokół niej nie nadawały się wówczas do zabudowy i zagospodarowania. W 1885 roku kronprinz Fryderyk III zarządził ponownie, aby Brama Wrocławska pozostała nienaruszona. Zarządził również jej odnowienie. W 1888 roku doszło do kolejnego remontu bramy. Wtedy też prawdopodobnie wmurowano tablicę upamiętniającą wizytę Fryderyka III w Oleśnicy w 1866 roku i jego zakaz rozbiórki budowli.
W trakcie działań wojennych w 1945 roku brama nie została uszkodzona, ale spłonęły znajdujące się przy niej zabudowania.
W latach 1956–1959 prowadzono prace renowacyjne wieży bramnej. Dodano wcześniej nieistniejący hełm, przebudowano wnętrze i dobudowano historyzujące schody.