W 1904 roku otrzymał stałą posadę recenzenta w Dzienniku Polskim. Przez kolejne lata angażował się w rozwój ruchu teatralnego w mieście, będąc m.in. skarbnikiem w zarządzie Związku Teatrów i Chórów Włościańskich, członkiem komitetu organizacyjnego Teatru Ludowego im. Juliusza Słowackiego oraz współtwórcą Szkoły Dramatycznej przy Teatrze Miejskim we Lwowie (1906), gdzie wykładał historię teatru i dramatu, dzieje teatru i literatury dramatycznej oraz rozwój sztuki aktorskiej. Wydawał serię Teatr dla Wszystkich oraz wygłaszał liczne odczyty na temat teatru.
thumb|175px|left|Czterdziestolecie "Sokola" lwowskiego 1867-1907 autorstwa Henryka Cepnika (1907) W 1910 roku Ludwik Heller powołał go na stanowisko "dramaturga" (kierownika literackiego) lwowskiego Teatru Miejskiego, którą to funkcję pełnił do 1919 roku. Był także sekretarzem Teatru Polskiego w Wiedniu (sezon 1914/1915). W kolejnych latach Henryk Cepnik był kierownikiem literackim i artystycznym Teatru Polskiego w Domu Robotniczym w Przemyślu (1919) oraz dyrektorem i kierownikiem literackim Związkowego Teatru Dramatycznego na Pohulance w Wilnie (1919-1920). W sezonie 1920/1921 prowadził Górnośląski Teatr Narodowy z siedzibą w Bytomiu, a następnie w Szopienicach, który dał ok. 100 przedstawień w miejscowościach na terenie Górnego Śląska.