Jerzy Stępniewski (ur. 31 grudnia 1894 w Zamościu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Kazimierza i Marii z Wysokińskich urodzony 31 grudnia 1894 w Zamościu. Pochodził ze szlachty zamieszkałej w ówczesnej guberni lubelskiej. Był starszym bratem Wiesława (1909–1998), inżyniera, konstruktora lotniczego.
Po ukończeniu w Odessie został wcielony do artylerii fortecznej w Kownie. 1 grudnia 1914 został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 12 lipca 1914. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 10 samodzielnego dywizjonu artylerii polowej ciężkiej (ros. 10-й отдельный полевой тяжелый артиллерийский дивизион), awansując na porucznika i sztabskapitana.
W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 3 pułku artylerii ciężkiej. Za męstwo w walkach był przedstawiony do odznaczenia Orderem Virtuti Militari.