W czasie II wojny światowej pracowała dla rządu brytyjskiego jako nieoficjalna artystka wojenna i była upoważniona do rysowania zbombardowanych budynków w Londynie. Jej pracy pokazywano na wystawach artystów wojennych w National Gallery. Przynajmniej jedna z prac została zakupiona przez War Artists' Advisory Committee. Obecnie część rysunków znajduje się w Imperial War Museum i Muzeum Wiktorii i Alberta (V&A).
Po wojnie często podróżowała m.in. do Francji, Hiszpanii, Grecji i Włoch. Zorganizowała dwie indywidualne wystawy w galerii Roland, Browse & Delbanco w 1946 i 1949 r., a następnie wystawę greckich portretów i pejzaży w Ansdell Gallery w 1970 r. Rysunki Wilczynski pojawiły się w kilku książkach, w tym Daphnis and Chloe, Homage to Greece i The Love Songs of Sappho. Ilustracje podpisywała „WILC”. Jest autorką serii portretów pisarzy m.in. Alberta Camusa, Jeana-Paula Sartre'a, T.S. Eliota i Herberta Reada, które miały ukazać się w książce Portrety europejskie. Książka nie została wydana a prace do niej przetrwały w Bibliotèque Nationale i National Portrait Gallery. Katerina Wilczynski zmarła w Londynie w 1978 r. Jej prace znajdują się w zbiorach publicznych m.in. w Dreźnie, Kolonii i Londynie, w tym w Muzeum Ashmolean, National Portrait Gallery i V&A.