bush eagles]), które historycznie były głównymi badanymi populacjami, a tymi, które żyją w gęstszej części afrykańskiego lasu deszczowego, w centralnej części rozmieszczenia gatunku. Zauważył, że ta ostatnia populacja wydawała się mniejsza, ale stosunkowo z większymi szponami, wydawała się mieć masywniejszą klatkę piersiową i wydawała się mieć głębsze brwi niż orzeł bielik; behawioralnie wojowniki z lasów deszczowych wydawały się bardziej śmiałe i głośniejsze, co potwierdzają inne opisy gatunku.
Etymologia Stephanoaetus – gr. στεφανοω stephanoō – koronowany, od στεφανος stephanos – korona; αετος aetos – orzeł, coronatus – od łacińskiego corona – korona; chodzi tu także o koronowanie, mahery – od języka malgaskiego – mocny, silny.
Ekologia, budowa i występowanie mały|Typowe środowisko wojownika wspaniałego (Kongo)|lewo Przedstawiciele tego rodzaju to duże ptaki. Obecnie żyjący wojownik wspaniały mierzy od 80 do 99 cm. Jest więc najdłuższym ptakiem szponiastym, jaki obecnie żyje. Dymorfizm płciowy objawia się większymi rozmiarami samic. Dorosłe ptaki mają ciemne upierzenie. Tył najczęściej szaroczarny, spodnia strona ciała płowa lub rdzawa z ciemnymi prążkami. Na głowie ma czubek z piór. Nogi bardzo silne, uzbrojone w potężne pazury. Oczy żółte. Młode ptaki można poznać po jaśniejszym upierzeniu i białym czubku.