Grupa „Włodzimierz” – improwizowany związek taktyczny Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, improwizowany w trakcie kampanii wrześniowej 1939 roku.
Sformowana z jednostek zapasowych i pododdziałów marszowych oraz rozbitków wycofujących się na teren Wołynia w okresie od 11 do 14 września 1939.
Formowanie i zmiany organizacyjne Realizując wytyczne Naczelnego Wodza WP z 11 września 1939, minister spraw wojskowych gen. dyw. Tadeusz Kasprzycki zarządził organizowanie zapór policyjnych, zamknięcie przejść dla ludności cywilnej i władz samorządowych przez Bug od Brześcia do Sokala, a następnie przez Bełz Rawę Ruską do rzeki Wereszycy i do południowej granicy państwa. Utworzono trzy odcinki: „Szack” od Brześcia do Dubienki, „Włodzimierz” od Dubienki do północnej granicy Okręgu Korpusu nr VI oraz „Stanisławów” od rzeki Dniestr do miejscowości Sławsko. I wiceminister spraw wojskowych gen. bryg. Janusz Głuchowski 11 września rozkazał gen. bryg. Kazimierzowi Sawickiemu dyrektorowi Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego zorganizowanie zapory na Bugu na odcinku Włodawa-Sokal, ze stanowiskiem dowodzenia we Włodzimierzu Wołyńskim. Zadaniem głównym było zatrzymywanie oraz zbieranie żołnierzy i pododdziałów maszerujących na wschód z rozbitych na zachodzie jednostek.