Łączność początkowo zapewniono poprzez istniejące linie telefoniczne napowietrzne, lecz z uwagi na działalność niemieckich grup dywersyjnych i bojówek ukraińskich w dalszej części walk posługiwano się sporadycznie łącznością radiową, a najczęściej gońcami konnymi, rowerowymi i motorowymi.
Działania bojowe Realizując zadania obronne już część jednostek 11 września zajęła stanowiska obronne, organizując ośrodki oporu na linii rzeki Bug. Batalion 23 pułku piechoty kpt. Stefana Cybulskiego w rejonie Gródek-Wygadanka, batalion 24 pułku piechoty kpt. Tadeusza Kostarkiewicza w Sokalu przy moście, batalion 50 pułku piechoty mjr. Stanisława Stawarza w Korytnicy. Tego dnia do Kryłowa został wysłany wzmocniony 3 szwadron I dywizjonu konnego z formującego się Zgrupowania Kawalerii ppłk. Kazimierza Halickiego. Od 12 września w rejon Sokala sukcesywnie przemieściły się pozostałe dywizjony i szwadrony ppłk. Halickiego z Hrubieszowa i baterie improwizowane z OZAK nr 2 z Zamościa oraz batalion marszowy 43 pułku piechoty z Dubna. Odbywała się dalsza organizacja jednostek i polowe prace fortyfikacyjne. 13 września gen. Sawicki uzyskał informację od gen. bryg. Piotra Skuratowicza o niemieckim zagonie pancerno-motorowym maszerującym w kierunku Rawy Ruskiej i na Sokal i Hrubieszów.