Uczestniczył również w połowach na Atlantyku.
Do Polski powrócił w 1947, początkowo pracując jako urzędnik w fabryce papieru w Jeziornej. Jesienią 1948 zamieszkał w Łodzi, gdzie podjął studia z filozofii i historii na Uniwersytecie Łódzkim. W 1951 zdał ponownie maturę ze względu na nieuznanie matury zaliczonej podczas II wojny światowej. W 1952 obronił pracę magisterską pt. „Sprawa chłopska w pismach księdza Wincentego Skrzetuskiego”, napisaną pod kierunkiem Bohdana Baranowskiego. W latach 1951–1953 pracował w bibliotece Politechniki Łódzkiej, a od 1956 w bibliotece Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, pracując jednocześnie na stanowisku nauczyciela przedmiotu nauka o książce i bibliotece w Państwowym Liceum Bibliotekarskim w Łodzi.
W latach 1957–1980 pracował jako asystent, a następnie jako adiunkt w Instytucie Historii Uniwersytetu Łódzkiego, w międzyczasie w 1964 broniąc pracę doktorską pt. „Ziemia bełska w latach 1388–1462” napisaną pod kierunkiem Stefana Krakowskiego oraz pracę habilitacyjną pt. „Rawskie Księstwo Książąt Mazowieckich”. W 1980 podjął pracę w Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie, gdzie w latach 1983–1987 był kierownikiem Zakładu Historii Kultury Polskiej i dziekanem Wydziału Humanistyczno-Pedagogicznego. Był później współtwórcą Instytutu Historii w Akademii Humanistyczno-Przyrodniczej im.