Po ukończeniu studiów zatrudnił się w w Bonn, gdzie skierował swoją uwagę na rezydencje typu motte (w 1966 r. opublikował katalog wszystkich takich osad z terenu Nadrenii wraz z podsumowaniem badawczym). W 1964 doktoryzował się z zakresu uprawy pól na kontynentalnym wybrzeżu Morza Północnego w epoce żelaza (publikacja pracy nastąpiła rok później)Jerzy Strzelczyk, Michael Müller-Wille czyli pochwała bratniej dyscypliny w: Michael Müller-Wille. Doctor Honoris Causa Universitatis Studiorum Mickiewiczianae Posnaniensis, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1995, s. 15, ISSN 0860-2522. W 1965 r. przeprowadził się do Kilonii, gdzie został asystentem prof. H. Hinza na Uniwersytecie Christiana Albrechta. Badał wówczas kulturę duchową mieszkańców Europy północnej, w tym obrządki pogrzebowe elit społecznych i pochówki w łodziach. Opublikował jedną z podstawowych syntez z zakresu archeologii skandynawskiej. W 1976 r. wydał publikację opisującą pochówki w łodzi z Haithabu (Hedeby), a potem z Ille de Groix (Bretania) oraz wyczerpujące studium na temat wczesnośredniowiecznych pochówków koni w zachodniej i północnej Europie. Badał groby skandynawskie, chrześcijańskie groby królewskie zachodniej Europy, a także kurhany z czasów wędrówek ludów.