Kariera aktorki i tancerki Po namowie ojca, miłośnika tańca, rozpoczęła karierę tancerki w szkole Wsiewołoda Meyerholda w Moskwie. Na scenie w rosyjskim teatrze poznała pierwszego męża Gieorgija Krola, rosyjsko-żydowskiego reżysera, z którym była w związku w latach 1893–1932. mały|Projekt kostiumu Raissy jako Pierrota autorstwa De Chirico W 1919, po śmierci matki, para przeniosła się do Włoch, do Turynu. Często razem podróżowali, by wspólnie pracować nad spektaklami: Krol jako reżyser, a Guriewicz jako aktorka. Mieszkali w Rzymie w latach 1920–1921, a do 1922 w Berlinie. W 1923 w Rzymie Guriewicz otrzymała propozycję roli głównej tancerki w produkcji L’Histoire du soldat pod reżyserią Hermanna Scherchena, wystawianej w Teatrze degli Undici. Obejrzawszy jej występ, artysta Giorgio de Chirico zaproponował młodej aktorce kolejną główną rolę w surrealistycznej „mimicznej tragedii” Śmierć Niobe, której produkcji podjął się wraz z bratem Albertem Savinio. zaakceptowała propozycję i zagrała pod pseudonimem „Raissa Lork”. Sztuka miała premierę 14 maja 1925. Jej mąż przygotował scenografię, a de Chirico kostiumy (była przebrana za Pierrota).