Po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych w 1940 r. Vera nauczyła się prowadzić samochód i woziła swojego męża na wiele wycieczek w celu łapania motyli, głównie na Wybrzeże Północno-Zachodnie. W celach bezpieczeństwa posiadała krótką broń palną. Nabokov bardzo polegał na jej pracy i „byłby nigdzie bez niej”. Była jego inspiracją, redaktorką i pierwszą czytelniczką; wszystkie dzieła Nabokova są jej dedykowane. Podobno zapobiegła zniszczeniu Lolity więcej niż jednokrotnie. Jednakże jej osobista korespondencja dotycząca niej i jej małżeństwa została zniszczona.
Powrót do Europy i śmierć mały|Nagrobek Nabokovów na cmentarzu w Clarens Po powrocie Nabokovów do Europy w 1960 mieszkali oni w Hotelu Montreux Palace w Szwajcarii, gdzie Vera nadal zajmowała się karierą Vladimira, a po jego śmierci w 1977 jego dziedzictwem. Przed śmiercią Vladimir zażądał, by jego ostatnie dzieło, Oryginał Laury, zostało spalone, ale Vera i Dmitri nie potrafili się do tego zmusić – ostatecznie zostało ono wydane w 2009. Jako osiemdziesięciokilkulatka Vera przetłumaczyła „Biały ogień” na rosyjski.
Vera została w hotelu Palace do 1990 i zmarła rok później w Vevey. Została pochowana obok męża na cmentarzu w Clarens. Dmitri również został tam pochowany po tym, jak zmarł w 2012 r.
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy pisarze Kategoria:Ludzie związani z Vevey Kategoria:Vladimir Nabokov Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1991