Estończycy podjęli próbę kontrataku, która została odparta.
Aliancka próba mediacji Rząd Estonii zwrócił się do Ententy o mediację i interwencję. Minister spraw zagranicznych Estonii Jaan Poska poprosił francuskiego marszałka Ferdinanda Focha o zmuszenie Niemców do wycofania się na pozycje sprzed pierwszej konfrontacji niemiecko-estońskiej.
Alianci zażądali od Niemców wyjaśnień, obawiając się, że konflikt niemiecko-estoński zaszkodzi walce z bolszewikamiT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 205.. 9 czerwca do Kiesi przybyła aliancka misja rozjemcza, która dzień później wymusiła niemiecko-estońskie zawieszenie broni. Zażądała też, by Bałtycką Landeswehrę uznano za wojsko łotewskie, a także, by Estończycy pozostawili jej północną Łotwę i sami skupili się na walce z Armią Czerwoną. Takie rozwiązanie oprotestował rząd Ulmanisa. 13 czerwca Ententa uznała, że zajęcie całej Łotwy przez Niemców było realne i zmieniła początkową decyzję. Misja rozjemcza wezwała gen. von der Goltza do odejścia na południe od Kiesi i Siguldy, a następnie ewakuację wojsk niemieckich z Łotwy i uznanie rządu Ulmanisa. Goltz odmówił wykonania tych żądań, sugerując, że jego oddziały mogłyby przejść na służbę łotewską, ale pod rozkazy proniemieckiego rządu Niedry.