mały|240px|Objawy porażenia igieł sosny przez Lophiodermum pinastri mały|240px|Porażone korony drzew Jesienna osutka sosny () – choroba sosny (Pinus) wywołana przez kilka gatunków grzybów. Jest jedną z chorób powodujących zamieranie pędów drzew i krzewów iglastych i jedną z kilku osutek sosen.
Objawy i szkodliwość W Polsce zwrócono uwagę na przedwczesne opadanie igieł sosny w latach 70. XX wieku. Stało się ono szczególnie niebezpieczne w młodych drzewostanach. Porażone igły w lecie zaczynają żółknąć; początkowo stają się żółtawozielone o marmurkowatym deseniu, potem rdzawobrunatne w końcu brunatne bez marmurkowatego desenia. W październiku-listopadzie przy lekkim poruszeniu gałęzi dość nagle opadają. Objawy choroby występują na sosnach w wieku od 6 do około 15 lat, tylko na dwuletnich, czasami jeszcze starszych igłach. Nigdy nie występuje na igłach tegorocznych. Gdy porażone igły opadną, na drzewie nadal pozostają igły tegoroczne, co drzewu nadaje charakterystyczny wygląd. Z czasem igły na ostatnich przyrostach przerzedzają się i skracają, a pędy zamierają. W sprzyjających patogenowi warunkach pogodowych silnie porażone drzewo może wyglądem przypominać zamieranie pędów sosny wywołane przez grzyba Gremmeniella abietina.