a ponadto podejmowania działalności wydawniczej w postaci czasopism rolniczych, broszur, kalendarzy, ulotek czy plakatów. Funkcję propagatorską spełniały wystawy, głównie zwierząt gospodarskich oraz rolnicze stacje doświadczalne, które w zakresie swojego działania zachęcały rolników do uprawy nowych roślin czy pokazywały nowe sposoby hodowli zwierząt.
Odnotowano także zręby edukacji rolniczej w postaci szkolnictwa typu wyższego (Dublany, Żabikowo, Puławy), poprzez szkolnictwo średnie (Czernichów, Bojanowo, Sobieszyn), do szkolnictwa typu niższego (Pszczelin, Kruszynek, Mirosławiec, Sokołówek itp.Stefan Surzycki, Rozwój wiedzy rolniczej w Polsce, Księgarnia Gebethnera i Wolffa, Kraków 1928.
W okresie międzywojennym upowszechnianie postępu rolniczego opierało się na izbach rolniczych, kółkach rolniczych, kołach gospodyń wiejskich, spółdzielczości rolniczej, stacjach doświadczalnych oraz na szkolnictwie rolniczym 5).
W ramach ludowych szkół rolniczych nauczyciel zawodu w okresie zimowych nauczał, natomiast w okresie wiosenno-letnim wcielał się w rolę agronoma społecznego: Ustawa z dnia 9 lipca 1920 r. o ludowych szkołach rolniczych..