thumb|Ul. Kniaziewicza 29 thumb|W tle ul. Pułaskiego thumb|Ul. Kniaziewicza 16 (przed budową budynku) thumb|Podwórko za numerami 36-40 Ulica gen. Karola Kniaziewicza – ulica położona we Wrocławiu, łącząca ulicę Dworcową z ulicą Kazimierza Pułaskiego, przebiegająca przez osiedle Przedmieście Oławskie, a wcześniej przez dawną dzielnicę Krzyki. Ulica należy do kategorii dróg gminnych i ma długości. Przebiega przez obszar zabudowy śródmiejskiej. Teren, przez który przebiega ulica, leży na Przedmieściu Oławskim wpisanym jako obszar do rejestru zabytków. Przy ulicy znajdują się między innymi budynki wpisane do gminnej ewidencji zabytków, w tym kamienica ujęta w rejestrze zabytków.
Historia Ulica powstała na przedpolu fortyfikacyjnym miasta po zburzeniu w 1807 r. murów obronnych i bastionów pruskiej twierdzy Wrocław, po włączeniu w 1808 r. tego obszaru do miasta. Nastąpiła wówczas stopniowa urbanizacja tej części przedmieścia, która szczególnie przyspieszyła po zbudowaniu dworca Górnośląskiego, a następnie dworca Wrocław Główny, na południe od ulicy. Odcinek ulicy pomiędzy ulicą Dworcową a ulicą gen. Jana Henryka Dąbrowskiego istniał pierwotnie jako wiejska droga między urządzonymi w tej okolicy ogrodami. Istniała też wówczas poprzeczna do niej droga na śladzie dziesiątej ulicy gen. Jana Henryka Dąbrowskiego. W 1849 r.