Tadeusz Woner (ur. 7 sierpnia 1901 w Zdzieszulicach Górnych lub w Będzinie, zm. 24 lipca 1974 w Krakowie) – polski działacz ruchu ludowego, polityk, prawnik, działacz podziemia podczas II wojny światowej. Przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie (1945–1947), poseł do Krajowej Rady Narodowej (1945–1947).
Życiorys Pochodził z rodziny o tradycjach niepodległościowych, jego matka Maria działała w PPS-Lewicy. W 1924 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w 1925/1926 Szkołę Nauk Politycznych w Krakowie. W 1929 uzyskał wpis na listę adwokatów, następnie wykonywał ten zawód w Sosnowcu, zajmował się obroną ludowców i komunistów z Zagłębia w procesach sądowych. Działał także w ruchu spółdzielczym. Od połowy lat 20. należał do Polskiego Stronnictwa Ludowego „Wyzwolenie”, następnie do Stronnictwa Ludowego. Od 1931 do 1939 był prezesem struktur powiatowych SL w Będzinie oraz członkiem władz wojewódzkich w Kielcach, pozostawał także członkiem Rady Naczelnej SL (1935–1938). W okresie II wojny światowej pracował jako lustrator w spółdzielni „Społem”, działał w konspiracyjnym ruchu ludowym.