Benedykt Kubicki (lit. Benedyktas Kubickis, ros. Кубицкий, Бенедикт Наполеонович; ur. 21 marca 1874 w Święcianach, zm. 18 lutego 1951 w Łodzi) – polski malarz, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie.
Życiorys W młodości Benedykt Kubicki zdał egzamin czeladniczy na cukiernika. W latach 1884–1886 uczęszczał do szkoły Cebrowskiego w Wilnie, następnie uczył się w domu oraz w szkole rysunkowej Trutniewa. W 1888 rozpoczął naukę w szkole przy Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Petersburgu, w której w trakcie nauki zdobył 2 nagrody: II nagrodę za rzeźbę w 1889 oraz nagrodę księcia Oldenburgskiego za drzeworyt w 1891.
Następnie edukował się na Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, na której naukę zakończył w 1897 prawdopodobnie w wyniku uczestnictwa w strajkach studenckich. Świadectwo nauczyciela szkół średnich wydane przez ASP w Petersburgu uzyskał dopiero w 1901. W 1897 wyjechał na studia do Monachium, gdzie uczył się u Antona Ažbego i Simona Hollósego i Stanisława Grocholskiego. Następnie w 1898 wyjechał na studia do Włoch, a następnie wraz z Hollósym i innymi jego studentami wyjechał na studia plenerowe na Węgrzech do miejscowości Nagybanya (późn. Baia Mare). Artysta na Węgrzech uczestniczył w wystawach w Budapeszcie, gdzie na wystawie Plastyka zakupiono jego obraz Suchotnica.