W wyniku wojny sześciodniowej w 1967 roku półwysep Synaj, jak Zachodni Brzeg, Strefa Gazy i Wzgórza Golan, zostały zajęte przez Armię Obrony Izraela. Okupacja tych terenów sprawiła, że priorytety polityki wewnętrznej się zmieniły. Rząd nie musiał wspierać osiedli wojskowo-cywilnych, które tworzyła brygada Nachal. Zniknęła też presja wynikająca z potrzeby rozmieszczania kolejnych fal żydowskich imigrantów i rozwoju miast. Elisza Efrat podaje, że po 1967 roku wysiłek osadniczy państwa przeniósł się poza granicę państwa i zieloną linię. mały|240x240px|Ewakuacja Jamit (1982). 22 listopada 1967 roku Rada Bezpieczeństwa ONZ w rezolucji nr 242 wezwała Izrael do wycofania się ze wszystkich terytoriów, w tym Synaju, zajętych w trakcie wojny sześciodniowej i okupowanych po niej. Mimo to Państwo Izrael nie wykonało jej, wskazując na błędną treść.
W latach 1967–1982 na Synaju powstało 20 osiedli. Izrael w trakcie swojej okupacji podzielił Synaj na trzy obszary: Merchaw Szlomo (dosł. przestrzeń Szlomo, pięć osiedli), Minhal Ezori Ejtam (dosł. administracja regionalna Ejtam, osiem osiedli), Chewel Jamit (dosł.