Przekrój czynny takiej reakcji jest zazwyczaj niewielki, może być jednak rezonansowo zwiększony jeżeli energia kwantu gamma odpowiada dokładnie energii wzbudzenia jądra.
Udział zjawiska fotoelektrycznego i rozpraszania komptonowskiego w całkowitej absorpcji maleje wraz ze wzrostem energii na rzecz wzrostu udziału kreacji par Przy małych energiach, dominuje zjawisko fotoelektryczne.
Sumarycznie, absorpcja promieniowania gamma w materii ma charakter wykładniczy: gdzie: I0 – natężenie promieniowania przy braku absorpcji, I – natężenie prom. po przejściu przez warstwę grubości x absorbentu, μx – liniowy współczynnik osłabiania promieniowania. Z charakteru równania wynika, że zasięg promieniowania gamma w materii jest teoretycznie nieskończony.
W wybuchu jądrowym + Grubość warstwy materiału redukującej natężenie promieniowania gamma o połowę Materiał Grubość mm Energia 662 keV Energia 284 keV Ołów 63,5 35,6 Stal 172,7 94,0 Beton 533,4 355,6 Podczas wybuchu jądrowego bomby atomowej część energii wybuchu zamienia się na promieniowanie jonizujące. Promieniowanie gamma emitowane w trakcie wybuchu określa się jako natychmiastowe promieniowanie gamma, a emitowane w okresie późniejszym z izotopów promieniotwórczych powstałych w trakcie wybuchu nosi nazwę opóźnionego promieniowania gamma.