Z perspektywy czasu ta prekursorska praca, która dowodzi niezwykłej wyobraźni autora, wrażliwego na bodźce atakujące każdego z nas w dobie masowych mediów, była punktem dojścia do sposobu reagowania artysty na to, co przenika przestrzeń informacyjną i co dotyka ludzkiej świadomości niekoniecznie w sposób świadomy, a często wybiórczy. „Pomysł zrobienia „Odczytu” zrodził się podczas słuchania „uczonych” wywodów wygłaszanych na plenerach, sympozjach i zgromadzeniach artystycznych. Nie ma w nim ani jednego mojego zdania. Jest kompilacja tekstów. Składa się z myśli autorów anonimowych lub znanych. „Odczyt" był opracowany dźwiękowo i odtwarzany z taśmy przez głośniki. Monotonna intonacja wygłaszanego tekstu i nachalność powtórzeń miały zawładnąć pamięcią słuchacza, a przeźrocza opanować jego wyobraźnię. Był to przykład zaśmiecania umysłu nadmiarem informacji. „Odczyt” był wykonany publicznie kilka razy. Po raz pierwszy w 1971 r. w Klubie ZPAP w Łodzi, następnie w 1972 r. na Sympozjum w Osiekach. Jest w kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi.”