Czytelnia Polska Akademików Górniczych w Leoben – stowarzyszenie polskich studentów Akademii Górniczej w Leoben działające w Leoben w latach 1878–1930.
Historia mały|Studenci Akademii Górniczej w Leoben W XIX wieku, aby uzyskać kwalifikacje górnicze, Polacy mogli wybierać studia w: Instytucie Górniczym w Petersburgu, Akademii Górniczej w Freibergu czy Akademii Górniczej w Leoben. Akademia Górnicza w Leoben powstała w 1849 roku. Pierwszym polskim studentem w Leoben w 1857 roku został Antoni Sernicki. Do I wojny uczelnię ukończyło około 500 Polaków.
Grupa 30 studentów w Leoben 20 października 1878 roku utworzyła Czytelnię Polską Akademików Górniczych w Leoben (Bergakademische Polnische Lesehalle). Na pierwszym walnym zebraniu przyjęto przygotowany wcześniej statut i regulamin. Pierwszym prezesem został Tadeusz Boczkowski. Czytelnia miała być miejscem spotkań towarzyskich, udzielać pomocy podczas studiów oraz pomocy finansowej dla niezamożnych studentów. Członkiem zwyczajnym mógł zostać każdy Polak studiujący w Leoben, a członkiem nadzwyczajnym studenci innych narodowości. Istniał też trzeci rodzaj członkostwa – członek wspierający, czyli osoba wpłacająca składki co najmniej 2 złote reńskie (4 korony) rocznie. Czytelnia nie posiadała własnego lokalu.