Meloe decorus – gatunek chrząszcza z rodziny oleicowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1832 roku przez Johanna Friedricha von Brandta i Wilhelma Ferdinanda Erichsona. W 1911 roku Edmund Reitter włączył go do nowego podrodzaju Meloe (Micromeloe).
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 9 do 20 mm. Podstawowe ubarwienie ciała ma czarne, jednak głowa i przedplecze mają metaliczny połysk koloru niebieskozielonego, niebieskiego lub fioletowego, a czasem niebieskawy połysk obecny bywa też na pokrywach. Czułki są stosunkowo długie, nitkowate, o członach walcowatych, nierozszerzonych. Głowa jest grzbietobrzusznie spłaszczona i niemal tak szeroka jak przedplecze. Powierzchnię ma pokrytą gęsto i regularnie rozmieszczonymi punktami średnich rozmiarów. Na czole znajduje się podłużne wklęśnięcie, natomiast brak jest podłużnego wgłębienia za oczami. Przedplecze jest szersze niż długie, ma nabrzmiałe kąty tylne oraz brzeg tylny ze słabym wykrojeniem pośrodku długości. Boki jego są nabrzmiałe i wałeczkowato uniesione. Jego powierzchnia ma wgłębienie pośrodku i parę zagłębień po bokach. Oskórek przedplecza cechuje punktowanie płytsze niż na głowie i wyraźna mikrorzeźba. Wzdłuż tylnego brzegu przedplecza brak jest listewki krawędziowej.