Klub nie funkcjonował w okresie II wojny światowej. Na początku 1945 roku klub został reaktywowany, a w marcu tegoż roku został podporządkowany Związkowi Walki Młodych i zmienił nazwę na Walka Młodych. W lipcu ponownie opieką klub objęła Walcownia Żelaza i Rur „Renard” (później Huta Cedler) i zmieniono nazwę na Robotniczy KS Polonia. Do 1959 roku używano jeszcze takich nazw, jak Związkowy KS Metalowców Polonia, Zrzeszenie Sportowe Stal oraz Związkowy KS Stal-Polonia. 25 stycznia 1959 roku powrócono do nazwy „Polonia”. W 1962 roku piłkarze pod wodzą Józefa Machnika i Zygfryda Wilczaka awansowali do III ligi po pokonaniu w barażach Brynicy Czeladź; zawodnikami Polonii byli wówczas m.in. Jerzy Patoła, Sławomir Wodniczko i Włodzimierz Partyka. W sezonie 1962/1963 Polonia zajęła dziewiąte miejsce w lidze, a sezon 1963/1964 zakończyła na piątym miejscu. Ponadto w sezonie 1963/1964 klub wystąpił na szczeblu centralnym Pucharu Polski, odpadając w pierwszej rundzie po porażce 1:6 ze Starem Starachowice. W sezonie 1964/1965 sosnowiczanie zajęli w lidze trzynaste miejsce i spadli do klasy A.