później także w strajku sprzeciwiającym wprowadzeniu stanu wojennego. Od 8 lutego do 6 grudnia 1982 pozostawał internowany w ośrodkach odosobnienia w Łodzi i Kwidzynie. Od 1983 uczestniczył w Duszpasterstwie Środowisk Twórczych przy kościele pw. Najświętszego Imienia Jezus w Łodzi, od 1985 także w grupie samokształceniowej opartej na nauce Kościoła Katolickiego. W 1985 współautor listu otwartego do Rady Ministrów sprzeciwiającego się nowelizacji ustawy o szkolnictwie wyższym. W późniejszym okresie był m.in. autorem wypowiedzi na potrzeby dokumentu Bardzo krótki strajk (2007).
W 1989 wstąpił do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, w kadencji 1994–1998 zasiadał w Radzie Miejskiej w Łodzi z listy Łódzkiego Porozumienia Obywatelskiego. Zajmował stanowiska kuratora oświaty i wychowania w Łodzi (1990–1994), kierownika do spraw szkoleń, następnie dyrektora Departamentu Kształcenia i Wychowania Ministerstwa Edukacji Narodowej (1996–1998) oraz Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Łodzi (1998–2003). Od 2001 do 2007 członek Prawa i Sprawiedliwości, z listy Komitetu Wyborczego Prawo i Sprawiedliwość w 2006 uzyskał mandat radnego do sejmiku województwa łódzkiego i został jego wiceprzewodniczącym. W 2007 przeszedł do Prawicy Rzeczypospolitej.