Wadą tego układu jest odwrócona i nieliniowa skala – zero amperomierza odpowiada nieskończonemu oporowi, natomiast przy zerowej rezystancji miernik wskazuje najwyższą wartość, odpowiadającą górnemu zakresowi miernika.
Rezystancję rezystora określa wzór:
gdzie: – napięcie zasilające, – natężenie prądu wskazywane przy pomiarze, – natężenie prądu przy zwarciu omomierza.
Omomierz równoległy Omomierz równoległy – układ składa się ze źródła napięcia stałego, opornika wzorcowego i badanego elementu, które połączone są szeregowo. Równolegle do badanego elementu podłączony jest amperomierz. Skala amperomierza jest wyskalowana w jednostkach oporu. Ten typ omomierza nadaje się do pomiaru małych rezystancji, zwłaszcza w tzw. układzie czteropunktowym (patrz bocznik).
Natężenie prądu płynące w układzie (czyli przez źródło napięcia oraz rezystor szeregowy, a także przez równolegle połączony rezystor mierzony oraz amperomierz) określa wzór:
zaś natężenie wskazywane przez amperomierz (bocznikowany rezystorem mierzonym) wynosi:
Mierzony opór:
Gdy mierzona rezystancja jest znacznie mniejsza od rezystancji oporników, to wzory te upraszczają się do:
gdzie: – mierzona rezystancja, – rezystancja amperomierza, – rezystancja włączona szeregowo, – napięcie źródła napięciowego.