24 maja 2013 roku Federalna Administracja Drogowa () zezwoliła na wykorzystanie numeru drogi, a 30 maja tego samego roku zgodę wydała Komisja Transportu w Teksasie. Doprowadziło to nie tylko do wyznaczenia przebiegu I-2, ale również odcinków I-69E z Brownsville do Raymondville, I-69C z Pharr do US 281 koło Edinburga oraz Interstate 369 i krótkiego odcinka U.S. Route 59 na zachód od Texarkany, które docelowo będą częścią planowanego łącznika – o długości 115 mil (185 km) – między I-69 w Tenaha a Texarkaną. Plany te dodały ponad 100 mil (160 km) dróg do sieci autostrad międzystanowych w dolinie Rio Grande. Latem 2013 roku zainstalowano stosowne oznakowanie.
250px|thumb|right|Wschodnia jezdnia autostrady I-2 (razem z US 83), w kierunku Harlingen i Brownsville Według stanu na lipiec 2021 roku skupisko dróg w dolinie Rio Grande, składające się z wyznaczonych odcinków I-2, I-69C i I-69E nie jest połączone z siecią autostrad międzystanowych. Sytuacja ta ma się zmienić w wyniku realizacji planów dokończenia I-69E wzdłuż US 77 między Raymondville a Robstown, a także ukończenia odcinka dawniej przynależnego do korytarza I-69, łączącego się z Interstate 37 na zachód od Corpus Christi.