W północnej części zasięgu pierwszy z nich przypada na okres od kwietnia do czerwca, a drugi na okres od sierpnia do wczesnego października, w większej części zasięgu pierwszy z nich wypada jednak w maju–czerwcu, a drugi w sierpniu–wrześniu, zaś w Arizonie (południe zasięgu) szczyt wiosenny obserwuje się w kwietniu–maju, a jesienny we wrześniu. Owady dorosłe na pobrzeżach wód występują gromadnie, często współwystępując z innymi trzyszczami, np. C. bellissima, C. depressula, C. hirticollis, C. repanda czy C. tranquebarica. Dalej od wody obserwuje się je zwykle pojedynczo. Cykl życiowy jest dwuletni; stadium zimującym są zarówno larwy jak i postacie dorosłe. Larwy budują norki o głębokości od 12 do 30 cm w luźnym i wilgotnym, nieporośniętym roślinnością podłożu. Preferują tereny płaskie, ale przy ich braku zakładają norki na stromych skarpach nadrzecznych. Norki zazwyczaj tworzą zgrupowania.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cicindela oregona · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.