Emil Paweł Materne lub Emilian Materné. (ur. 30 września 1892 w Poznaniu, zm. 9 lutego 1944) – podporucznik artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 30 września 1892 w Poznaniu, w rodzinie Emila i Walentyny z Wrońskich. Był młodszym bratem Brunona (1887–1950)..

W latach 1914–1918 walczył w szeregach armii niemieckiej na froncie zachodnim. Na początku 1918 został przeniesiony do Batalionu Zapasowego 6 Pułku Grenadierów w Poznaniu. W marcu 1918 został zaprzysiężonym członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej zaboru pruskiego. W mundurze podoficera pruskiego, razem z Wincentym Wierzejewskim, Mieczysławem Andrzejewskim i Józefem Sporakowskim, wziął udział w wyprawie nocnej po granaty ręczne do Fortu VII w Poznaniu – skąd wykradziono i przewieziono kilka skrzyń granatów ręcznych do zakonspirowanych składnic broni przy ulicy Półwiejskiej i Dolnej Wildzie. Następnie został członkiem tzw. oddziału wykonawczo-wywiadowczego pod komendą Jana Kalinowskiego. W listopadzie 1918 wziął aktywny udział w pracach przewrotu rewolucyjnego, zorganizowania rad robotniczo-żołnierskich oraz w pracach przygotowawczych do zbrojnego powstania.