Dowództwo Ośrodka pochodziło w większości z 1 dak, dowódcą był mjr Zygmunt Fischer, a mjr Stefan Rojewski zastępcą dowódcy. Większość zmobilizowanych rezerwistów pochodziła z Oddziałów Zbierania Nadwyżek 7 i 11 dak. Mniejsza grupa wywodziła się z 1 i 4 dak. 26 sierpnia kadra Ośrodka udała się do Mińska Mazowieckiego i w koszarach 7 pułku ułanów podjęła prace organizacyjne. Oddział Zbierania Nadwyżek 1 dak pod dowództwem kpt. Stefana Rogińskiego przetransportował z koszar 1 dak z Warszawy wyposażenie, broń i nadwyżki sprzętowe. 28 sierpnia do Mińska Maz. przybył OZN 7 dak z Poznania w składzie 3 oficerów, 6 podchorążych, 14 podoficerów i ok. 250 kanonierów, 80 koni, kilka wozów taborowych i 2 kuchnie polowe. Jego dowódcą był kpt. Stanisław Bystydzieński, połowa oddziału posiadała uzbrojenie. 2 września do OZAK nr 1 w Mińsku dotarł OZN 4 dak. 1 września rano nadwyżki 4 dak wyjechały transportem kolejowym z Suwałk pod dowództwem kpt. Kazimierza Karaszewskiego. Ze względu na zniszczenia torów, transport przez Augustów, Sokółkę, Białystok dotarł do Mińska Maz. wieczorem 2 września. Z OZN 4 dak przybyło 4 oficerów, 3 podchorążych i ok. 100 kanonierów z 30 końmi. OZN 11 dak przybył do Warszawy z Bydgoszczy i Grudziądza 3 września dowódcą jego był kpt.