Zarodnie mają rozmiary 45 × 36 µm, często do 60–70 µm długości i rzucającą się w oczy brodawkę, czasami dwie i półkuliste pogrubienie wierzchołkowe. Lęgnie o średnicy przeważnie 28–30 (–32) µm. Ich ściana z wiekiem staje się nieco grubsza i nabiera złocistobrązowego narostu. Plemnie zawsze są amfigeniczne, ale szypułka oogonalna jest czasami dość ekscentryczna, tak że na pierwszy rzut oka plemnie wydaje się nie być amfigeniczne. Mają rozmiar 10–16 × 10 µm i są raczej zaokrąglone niż kanciaste. Oospory nie wypełniają całej lęgni. Mają średnicę 24–26 µm, ścianę 1,5–2 (–3) µm, są zwykle bezbarwne lub lekko żółte. Kultury są przezroczyście puszyste, zwykle bez stref lub prążków. Minimalna temperatura ich rozwoju 12 °C, maksymalna 36,5 °C., optymalna (25–) 30 °C.
Cykl życiowy W sezonie wegetacyjnym od maja do października patogen może przejść kilka cykli życiowych. Bezpłciowo wytwarza liczne chlamydospory, które w glebie mogą przetrwać nawet do 6 lat. Są one podstawowym sposobem przetrwania patogenu w glebie i pierwotnym inokulum. Kiełkują w ciepłej i wilgotnej glebie, tworząc strzępkę rostkową, która infekuje rośliny lub wytwarza zarodnie. Patogen może rozprzestrzeniać się także przez bezpłciowe zarodniki wytwarzane w zarodniach.