Braniewa, Bałtyjska, Elbląga i Malborka oraz sporządził mapę „Ein Theil Preussens”.

Prawdopodobnie po 1635 roku i wycofaniu się wojsk szwedzkich na skutek zawartego rozejmu w Sztumskiej Wsi nie opuścił ziem Korony, a pozostał w służbie Rzeczypospolitej przynajmniej do 1655/1656.

Atlas „Utländske och Inländske Slott Städer och Fästen”, do którego wykonywał swoje mapy i rysunki fortyfikacyjne, zrabowany został w Warszawie podczas kolejnej wojny polsko-szwedzkiej (1655–1660) i znajduje się współcześnie w archiwum wojennym (Kriegsarkivet) w Sztokholmie. Zawiera on 23 akwarelowe mapy i plany miast wybrzeża Bałtyku i dolnego biegu Wisły: Elbląga, Gdańska, Wisłoujścia, Malborka, Piławy, Braniewa, Tczewa, Fischhausen, Lochstadt, Głowy Gdańskiej, Białej Góry, Mątowskiego Cypla, Kłajpedy i Rygi. Ponadto w muzeach sztokholmskich znajduje się jeszcze 12 planów przypisywanych temu inżynierowi. Są wśród nich m.in. plany Piławy, Wróblej Wyspy, Drewnicy, delty Wisły, Elbląga i Tczewa. Miastem szczególnie eksponowanym w jego działalności pozostaje Elbląg (w zbiorach szwedzkich znajdują się aż 22 plany tego miasta), w którym to po zajęciu przez wojska szwedzkie przystąpił do projektowania umocnień miejskich.