thumb|Szwadron na defiladzie 3 maja 1931 w Warszawie thumb|Pieczęć nagłówkowa szwadronu thumb|Pionierzy w czasie obiadu 20 czerwca 1926 thumb|Pieczątka imiena dowódcy szwadronu 2 szwadron pionierów – pododdział kawalerii Wojska Polskiego.
Historia szwadronu W listopadzie 1924 został sformowany szwadron pionierów przy 2 Dywizji Kawalerii. 21 listopada 1924 minister spraw wojskowych przydzielił rotmistrza Tadeusza Kurnatowskiego na stanowisko dowódcy szwadronu oraz poruczników: Mariana Bełcikowskiego, Feliksa Siedleckiego i Karola Kiedrzyńskiego na stanowiska młodszych oficerów szwadronu. Szwadron wchodził w skład 2 Dywizji Kawalerii w Warszawie. 6 listopada 1924 generał dywizji Stefan Majewski, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem O.I.Szt.Gen. 11750 Org. ustalił następujące odznaki dla organizującego się szwadronu pionierów przy 2 DK: otok na czapkach rogatywkach czarny, proporczyki na kołnierzu kurtki i płaszcza pąsowo-czarne (barwa pąsowa u góry, barwa czarna zaś u dołu), na naramiennikach kurtki i płaszcza numer (cyfry arabskie) i litery „2D”.
Szwadron stacjonował w garnizonie Warszawa.