Marcelińskiej.
Zgodnie z uzupełnionym planem mobilizacyjnym „W” dowódca 15 pułk ułanów był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji szwadronu pionierów nr 3 i uzupełnienia marszowego szwadronu pionierów nr 3. Obie jednostki były mobilizowane w alarmie, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym. 23 sierpnia 1939 została zarządzona mobilizacja jednostek „żółtych” na terenie Okręgu Korpusu Nr VII. Początek mobilizacji został wyznaczony na godz. 6.00 następnego dnia. Mobilizacja odbyła się w terminie (szwadronu A+36, uzupełnienia marszowego A+50) i zgodnie z elaboratem mob. Szwadron przyjął organizację wojenną L.3023/mob.org. oraz został ukompletowany zgodnie z zestawieniem specjalności L.4023/mob.AR i wyposażony zgodnie z należnościami materiałowymi L.5023/mob.mat. 27 sierpnia szwadron osiągnął pogotowie marszowe. Uzupełnienie marszowe było jednostką podległą dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII, a zaopatrywaną przez dowódcę Armii „Poznań”. Zmobilizowany szwadron pionierów nr 3 i jego uzupełnienie marszowe przynależały pod względem ewidencji do Ośrodka Zapasowego Kawalerii „Kraśnik”.