Oskrzela główne wchodzą do płuca wraz z tętnicą płucną i żyłą płucną (ona wychodzi z płuca) w miejscu które nosi nazwę wnęka płuca().
Prawidłowa mechanika pracy płuc, która polega na naprzemiennym rozprężaniu i zapadaniu się, zależy w znacznym stopniu od prawidłowego funkcjonowania jam opłucnych, w których znajduje się nieznaczna ilość surowiczego płynu nawilżającego powierzchnię blaszek opłucnych dzięki czemu ułatwia ich wzajemne przesuwanie.
Ruchy oddechowe Wentylację płuc zapewniają ruchy ssąco-tłoczące klatki piersiowej. Wdech powodowany jest skurczem mięśni oddechowych: przepony rozpiętej na łuku żeber dolnych oraz mięśni międzyżebrowych zewnętrznych, rozpiętych na żebrach. Rozciągnięcie klatki piersiowej we wszystkich trzech wymiarach prowadzi do zwiększenia objętości płuc i wytworzenia podciśnienia zasysającego powietrze. Wydech jest najczęściej aktem biernym. Rozluźnienie mięśni oddechowych sprawia, że klatka piersiowa i płuca zmniejszają swoją objętość, rozluźniona przepona unosi się ku górze, a niewielkie nadciśnienie wytłacza powietrze z płuc i dróg oddechowych.