Rejestr pałacowych rzemieślników z roku 1525/26 wymienia go jako głównego rysownika (ressam) stojącego na czele 29 artystów i 12 zatrudnionych tam uczniów, z wysoką dzienną pensją w wysokości 22 akçe. Miał się cieszyć uznaniem Sulejmana, któremu podarował rysunek rusałki (peri), otrzymując od sułtana w darze 2000 akçe oraz brokatowe kaftany i aksamity. Inny rejestr z tego samego roku dodaje, iż wstąpił on do stambulskiej nakkaş-hane („domu malarzy”) w roku 1520/21. W źródłach kolejny raz pojawia się w roku 1545/46 jako szef (sar buluk) anatolijskiej (rumi) sekcji nakkaş-hane (była to jedna z dwóch sekcji). Według relacji Mustafy Alego z 1586 roku Şahkulu otrzymał własne studio (gdzie sułtan lubił się przyglądać jego pracy) wraz z pozycją głównego malarza (nakkaş-başi) i pensją w wysokości 100 akçe (wysokość pensji jest prawdopodobnie przesadzona, ponieważ byłaby bez precedensu). Zgodnie z notatką na liście podarunków sułtana dla dworskich artystów z 1555/56 Şahkulu zmarł zanim dary mogły zostać mu przekazane. Jego najważniejszym uczniem był Kara Memi.