Jej małżeństwo z Mieczysławem Fularskim, który wyjechał z Polski i pozostał na emigracji w Ameryce Południowej, trwało do 1951. Następnie jeszcze raz wyszła za mąż. Z żadnego ze swoich związków nie miała dzieci. W okresie powojennym mieszkała w swoim domu z lat 20. przy ul. Mierosławskiego 2. Tenże dom, jak i cały swój majątek (istniejące w Warszawie willę, firmę, przychodnię lekarską) przekazała na rzecz parafii Dzieciątka Jezus w Warszawie (z zastrzeżeniem, że w będzie mieszkać w jednym z tamtejszych pokojów do końca swojego życia). Zmarła 24 maja 1956 w Warszawie. Została pochowana na Cmentarzu Stare Powązki w Warszawie 29 maja 1956 w grobowcu członków rodziny Mozołowskich – pochodzących z Sanoka, tak samo jak Kazimierz Świtalski; spoczął tam Andrzej Mozołowski z matką Jadwigą, tj. siostrą Julii (1893-1986) – także lekarką specjalistką chorób skórnych i wenerycznych, a symbolicznie został upamiętniony ich ojciec i mąż, płk dr Stefan Mozołowski (kwatera 216-III-1). Pod koniec lat 20. oraz w latach 30. w wielu publikacjach była przedstawiana jako „Julia Świtalska-Fularska”, aczkolwiek bywało, że wymieniano ją nadał pod nazwiskiem Świtalska (np. w publikacji Stanisława Łozy, w 1939). Zarówno w nekrologu, jak i w inskrypcji nagrobnej została podpisana jako „Julia Świtalska”.