Władysław Wojakowski (ur. 18 marca 1898 w Kazaniu, zm. 29 maja 1987 w Warszawie) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 18 marca 1898 w Kazaniu, w rodzinie Józefa Edmunda h. Brochwicz (1866–1918) i Stefanii Heleny z Radwanów (1875–1954)...

8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 450. lokatą w korpusie oficerów rezerwy jazdy. Jako oficer rezerwy został zatrzymany w służbie czynnej i pełnił ją w 2 pułku strzelców konnych w Hrubieszowie. W 1924 został przydzielony do 4 Dywizji Kawalerii we Lwowie na stanowisko II oficera sztabu. Później został przydzielony do szwadronu pionierów 4 Dywizji Kawalerii na stanowisko młodszego oficera, a w październiku 1926 przeniesiony z 2 psk do 14 pułku ułanów z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień rotmistrza z dniem 1 stycznia 1928 i 65. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W listopadzie 1928 został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów kawalerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie na stanowisko dowódcy szwadronu luzaków. Z dniem 15 września 1932 został przeniesiony do 11 pułku ułanów w Ciechanowie.